Alma flaug heim í gærkvöldi. Ég
fór með henni uppá flugvöll og kvaddi hana. Búhú! Við vorum ekki
að trúa að þessi ferð væri bara búinn, við vorum að koma!
Ótrúlegt hvað þetta er
búið að líða hratt! Þegar ég var búin að seigja bless við
hana, kyssa hana
og knúsa tók ég taxa heim settist við
tölvuna og fór að horfa á Simpson. Tuttugu mínutum síðar
hringir Atli í mig.
-Atli “Hæ! Hvað seigiru
gott”
-Heiða “HÆÆ! Bara allt gott en
þú?”
-Atli: “ Bara fínt sko”
-Heiða: “ Hvaða læti eru þetta? Hvar
ertu?”
-A: “ Bara fyrir utan húsið
þitt”
-H: “Já okei.. Afhverju eru svona
mikil læti þar?” Hélt að hann væri heima í Suðurás.
-A: “ Þetta er bara
umferðin”
-H: “ Vá,,, afhverju er svona mikil
umferð?”
-A: “ Ég er fyrir utan heima hjá þér,
ætlaru ekki að koma að opna fyrir mér “
-H: “ Haha,,, very funny
!”
-A: “Nei í alvöru. Er ekki
mótorhjólabúð fyrir neðan íbúðina þína?”
-H: “Jú”
-A: “og bar á móti sem heitir “LA
PERLA” ?
-H: “ Ha... !! JÚÚÚ!! ERTU FYRIR
UTAN? “
-A: “ Já! “
-H: “ Í ALVÖRU !!! ERTU KOMINN?” ekki
alveg að trúa mínum eigin eyrum
-A: “JÁ! Á ekki að opna fyrir mér
eða?“
-H: “ JÚ ég kem! “ Þá stekk ég á stað
og hleyp niður, opna og hoppa í fangið á
honum.
Nokkur gleðitár runnu niður kinnar
mínar og við knúsumst þarna í dágóða stund.
Þetta var alveg geggjað surprise.
!!
Ég fór í skólann í morgun en sleppti
seinni tímanum, því að enginn ætlaði að mæta, vegna þess að
kennarinn sem að við erum með er svo hundleiðinleg. Ég rölti þá
bara heim, en enginn Atli þar, reyndi að hringja í símann hans en
hann er ekki með hann. Þannig að ég veit bara ekkert hvar hann er.
Vonandi týnist hann bara ekki.
Hehe. !
En það er alveg yndislegt að hann sé
kominn.! Og ekki skemmir það fyrir að hann kom með Djúpur og
Þrista. Jummí jumm!!
Adiós..